Muzeum Historii Mikroświata im TomaBonda I w Mikołajewie.
Muzeum przyświeca cel zachowania pamięci o najważniejszych wydarzeniach mikroświata na przestrzeni ponad dwudziestu lat.
TomBond I - pierwszy król i założyciel Dreamlandu. Panował od 1 sierpnia 1998 do lutego 2002.
(https://grafik.rp.pl/g4a/878708,453771,9.jpg)
Wirtualne państwo, v-państwo (mikronacja, z ang. micronation, gr. mikrós - mały, łac. natio - urodzenie, tutaj - nacja) - rodzaj społeczności internetowej, zajmującej się symulacją państwa w warunkach wirtualnych. Czasami ogranicza się ona tylko do wybranych sfer, w zależności od zamysłu twórcy. Niektóre mikronacje skupiają się na działalności gospodarczej w systemach opartych na mniej lub bardziej zaawansowanych skryptach, inne z kolei największy nacisk kładą na prowadzenie polityki, tworzenie praw itp
Warunki określania konkretnych organizacji jako v-państwa są dyskusyjne i niemal zawsze kontrowersyjne. Generalnie najważniejsze wydają się kryteria posiadania określonej władzy, praw, strony internetowej i przynajmniej jednego miejsca publicznej komunikacji - najczęściej jest nim lista dyskusyjna albo forum. Często jest też używane kryterium wielkości, i tu również wymagania są bardzo różne - najniższe zaczynają się od 3 aktywnych osób, sięgając czasami 10. Kolejnym kryterium jest nawiązywanie stosunków między-v-narodowych.
Organizacja Polskich Mikronacji warunki uznania za wirtualne państwo (i przyjęcia do organizacji) określiła następująco:
1. Członkiem Organizacji może być każda zbiorowość, która spełnia łącznie następujące warunki:
(1) uznaje się za organizację państwową;
(2) posiada co najmniej jeden organ sprawujący chociażby pośrednio efektywną władzę co najmniej nad serwisem internetowym oraz forum lub listą dyskusyjną danej organizacji;
(3) posiada mieszkańców uznających się za zamieszkujących obszar na którym działają rzeczone organy oraz za podporządkowanych tej władzy;
(4) uznaje język polski jako co najmniej jeden ze swoich języków urzędowych.
Nowo powstałe, niewielkie państwa są określane najczęściej jako nanonacje lub bardziej negatywnie jako yoyonacje.
Bardzo różna jest liczebność ludności mikronacji. Te zagraniczne sięgają kilkunastu tysięcy, największe polskie po kilkaset osób, jednak tak diametralna różnica polega na różnym pojmowaniu pojęcia obywatela. W polskich mikronacjach przyjęło się określać siłę państwa poprzez liczbę aktywnych obywateli, czyli tych, którzy w danym okresie czasu świadomie uczestniczą w życiu państwa. Z tego powodu w Polskich mikronacjach wykształcił się proces "czyszczenia martwych dusz", czyli usuwania z systemów nieaktywnych mieszkańców, którzy zaprzestali działalności. W mikronacjach zagranicznych ten proces jest rzadki, stąd tak wysokie liczby. Dla przykładu, przez jedno z największych państw wirtualnych - Księstwo Sarmacji, przez całe jego istnienie przewinęło się na dzień dzisiejszy prawie 10 tys. mieszkańców.
Często definiowane jest pojęcie masy krytycznej mieszkańców, czyli sytuacji definiowanej przez istnienie dostatecznie dużej ilości zaangażowanych uczestników, że mikronacja nie potrzebuje już jednej osoby napędzającej swoją aktywnością całej machiny - zwykle jest nią założyciel.
Specyficzną cechą władzy w państwach wirtualnych jest to, że najczęściej przyjmowały one system monarchii, często konstytucyjnej. Było to powodowane koniecznością istnienia jednej, silnej i stabilnej władzy, trzymającej piecze nad stronami, systemami informatycznymi i miejscami publicznej komunikacji. Zwykle władzę taką sprawuje założyciel i jego następcy. W niemal wszystkich państwach kształtują się choćby ograniczone organy demokratyczne, nawet jeżeli ich władza jest tylko symboliczna. O tej zależności mówi tzw. Doktryna Kościńskiego.
W początkowym okresie istnienia v-świata, niewiele państw mogło sobie pozwolić na systemy gospodarcze, głównie ze względu na niewielkie umiejętności informatyczne, lub ideologiczną niechęć upodabniania się do gier. Początkowo powstawały obsługiwane po części ręcznie systemy bankowe. Pierwszym prawdziwym i w pełni funkcjonalnym systemem gospodarczym był Syriusz, system gospodarki Księstwa Sarmacji. Później pojawiały się kolejne.
Obecnie posiadanie systemu bankowego, a nawet gospodarczego nie jest już wielkim wyróżnikiem. Niemal powszechnie dostępny jest system PHP-Bank, a systemy gospodarcze są na wyciągnięcie ręki (na rynku znajduje się kilka kompletnych na sprzedaż, m.in. Pluskwiak, czy Ulryk). Wiele państw jest także zainteresowane przystępowaniem innych państw do ich systemów, głównie ze względu na zwiększenie jego aktywności, a także na silne związki dyplomatyczne, jakie ten krok wywołuje.
Pierwsze państwa wirtualne powstały w Stanach Zjednoczonych, od idei owych państw pochodzą mikronacje w innych miejscach świata. Jednakże sam pomysł na idealne, modelowe państwo sięga już XIX-stulecia. Szanse na realizację dał dopiero Internet. Idea państwa wirtualnego w USA i innych krajach jest dość luźna - mają szansę państwa humorystyczne, kilkuosobowe, a nawet takie, które dążą do posiadania realnego terytorium.
Idea mikroświatowości w Polsce jest bardziej specyficzna. Za mikronacje uznaje się państwa działające wyłącznie w internecie, nie dążące nawet w założeniach do secesji i nie obejmujące swoimi granicami ziem realnych. Niewielkie szanse na egzystencję mają państwa, które są przedsięwzięciami wyłącznie humorystycznymi - próby takie jak Pisankopublika Jajeczka czy Państwo Świetlików nigdy nie osiągnęły wielkiej popularności.
Początkowo, istniały dwa rywalizujące rodzaje państw. Pierwszy rodzaj, oparty głównie na wzorach zachodnich, dążył do ograniczenia państwa do roli listy dyskusyjnej, usuwał w cień kwestię stron i przeciwstawiał się próbom symulacji gospodarki, reprezentowany był przez Leblandię. Do legendy przeszedł tzw. Traktat Brunlandzki, podpisany przez państwa z tej grupy, a który zastrzegał wyłączne prawo posługiwania się określeniem "mikronacja" państwom o stronach opartych wyłącznie na statycznym HTML, nie korzystających z PHP czy tym bardziej ze skryptów SQL na których oparte są w większości systemy gospodarcze. Te państwa często należały do organizacji międzynarodowych skupiających mikronacje z całego świata.
W opozycji do nich stały państwa takie jak Dreamland, a następnie także Sarmacja i Scholandia. Odchodziły one od lansowanej przez pierwszą grupę idei ubogiej oprawy stron internetowych, a także wprowadzały większy zakres demokracji, zmniejszając kontrolę obywatela przez władzę. Tym samym bardziej stymulowały one jego aktywność - dlatego też w krótkim czasie wyprzedziły one państwa pierwszej grupy, spychając je w obecnej rzeczywistości politycznej v-świata na całkowity margines.
Choć terminy te brzmią podobnie to jednak angielskie słowo micronation ma inne znaczenie niż polskie "mikronacja". Polskie znaczenie tego słowa jest bardziej zbliżone do angielskiego virtual country. Pomimo, iż "mikronacja" to słowo-kalka, w angielskim oznacza ono raczej państwo ogłoszone przez jakiegoś entuzjastę, teoretycznie dążące do niepodległości, to w języku polskim stało się nie do końca słusznie synonimem wirtualnego państwa. Dla przykładu, jako "micronation" niektórzy określają na przykład Sealandię (quasi-państwo na platformie na Kanale La Manche), a nawet... Tybet. W języku polskim na twór, który w angielskim nazywany jest micronation, a istnieje w realnym świecie, powiemy raczej quasi-państwo. Termin mikronacja jest zarezerwowany praktycznie wyłącznie dla wirtualnych państw.
Doktryna Kościńskiego
Doktryna Kościńskiego - reguła, sformułowana po raz pierwszy przez diuka Piotra Kościńskiego, Sarmatę, specjalistę od dyplomacji i polityki mikronacji.
Teoria
Doktryna ta głosi, że aby państwo wirtualne mogło działać w harmonii, należy osiągnąć pewien punkt równowagi pomiędzy demokracją a autokracją. Kościński twierdzi, że państwo zbyt autokratyczne, jako dyktatura, straci na atrakcyjności dla mieszkańców, którzy nie będą mogli wpływać na aktualną sytuację w państwie, a z kolei państwo zbyt demokratyczne nie utrzyma się ze względu na konflikty polityczne i brak jednej obiektywnej siły która sprawowała by władzę nad stronami internetowymi i miejscami publicznymi.
Przykłady
Jako przykłady prawdziwości tej teorii można podać przykład z jednej strony państw takich jak Leblandia, w którym Cesarz obdarzony był nieograniczoną władzą i kontrolował niemal wszystkie posunięcia obywateli, co doprowadziło do upadku tego państwa, a z drugiej strony państw takich jak Republika Baridas, gdzie w warunkach demokracji doszło do ostrych walk politycznych, ataków personalnych, zakończonych ostatecznie przejęciem serwera i władzy przez Majkela Bumbum, który ogłosił się Królem.
Jako przykład państw gdzie zachowano równowagę, podaje się najczęściej Sarmację. Istnieje demokratyczna władza, taka jak Izba Poselska, która uchwala wotum zaufania dla Rządu, jednak de facto wszystkie jej poczynania są kontrolowane przez Księcia. Mimo to, iluzja demokracji wydaje się spełniać swoje zadanie, a polityka sarmacka jest jedną z najaktywniejszych
Wyjątki
Niektórzy działacze polityczni wysuwają sprzeciw wobec doktryny, uważając, że budowa stabilnego państwa demokratycznego jest możliwa. Jako przykłady podawane są dwa państwa - Mandragorat Wandystanu, w którym zlikwidowano ostatecznie jedyny niedemoratyczny urząd - Mandragorów (obecnie można właściwie mówić pełnej demokracji) a także stosunkowo młoda Tyrencja i Luminat, gdzie panuje dość specyficzna forma ustroju, określana jako autokracja elekcyjna - dysponujący niemal dyktatorskimi uprawnieniami Konsul, wybierany jest w wyborach powszechnych na kadencje. Jak dotąd systemy w obu tych państwach działają dość sprawnie, tak więc nie sprawdza się twierdzenie o anarchiczności zbyt demokratycznych ustrojów wirtualnych.
Królestwo Dreamlandu
Dewiza: Naszą siłą są ludzie
Niepodległość 1 sierpnia 1998 r.
Języki urzędowe polski
Języki używane polski, surmalajski
Stolica Dreamopolis (siedziba Parlamentu); Ekorre (siedziba Króla i Rządu)
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Głowa państwa król Aleksander
Jednostka monetarna Dream (D)
Podział administracyjny 2 prowincje (Unia Saudadzka, Scholandia) i Domena Królewska
Kod samochodowy DRE
(https://dreamland.net.pl/gfx/logo-left.png)
Dreamland - najstarsza polska mikronacja, założona 1 sierpnia 1998 r. przez króla TomBonda. Jedno z ważniejszych państw polskiego Mikroświata, dawniej państwo Wielkiej Trójcy. Królestwo Dreamlandu posiada również bogato rozwiniętą kulturę, politykę, rynek prasowy, oraz wysoki poziom dyskusji.
Od 24 lutego 2015 roku Dreamland dzieli się na kraje federacji. Wcześniej obowiązywał podział na prowincje. Krajami federacji są dzisiaj tylko one. Prowincje Królestwa Dreamlandu są państwami tworzącymi federację, ograniczonymi w możliwości działania przez prawo federalne. Przez wiele lat Królestwo dzieliło się na pięć prowincji, od reformy administracyjnej 2011 roku ich liczba została zredukowana do czterech: Morland, Surmala, Unia Saudadzka i Webland. Każda z nich zarządzana była przez Namiestników Koronnych, których powoływał Król. Od 2013 roku permanentnie nieobsadzane były władze większości z nich, co doprowadziło do sytuacji, że bezpośrednim gospodarzem był Król. W lipcu 2015 roku piątą prowincją została Scholandia, jednak już jesienią król Marcin I Mikołaj połączył Webland, Surmalę i Morland w Domenę Królewską.
Ustrój prowincji regulowany jest przez ich krajowe akty normatywne, zwykle zwane konstytucjami prowincji. Zgodnie z nimi trzy dawne prowincje były księstwami (Morland, Surmala i Unia Saudadzka), natomiast Webland był republiką. Dziś Unia Saudadzka wciąż jest księstwem, a Scholandia królestwem. Zgodnie z zwyczajem, Namiestników Koronnych w księstwach zwano książętami, Namiestnik republiki zaś zwany był prezydentem, a władcą Scholandii jest wicekról.
Za datę powstania Królestwa umownie uznaje się 1 sierpnia 1998 roku, jednak w rzeczywistości strony państwa istniały w Internecie już w czerwcu tego roku. W tym czasie Dreamland znacznie różnił się od swojej dzisiejszej formy. Oficjalną nazwą państwa było Najjaśniejsze Królestwo Dreamland. Mapa była wzorowana najpierw na Australii (istniały wtedy 4 prowincje: Memphis, Furlandia, Morland i Blacklock oraz Domena Królewska), potem na Europie (powstały wtedy prowincje Antykland i Webland). Dopiero w sierpniu 2000 roku powstała mapa o dzisiejszym kształcie, podzielona na 5 prowincji: Solardię, Furlandię, Morland, Blacklock i Webland.
Początkowo Dreamland był monarchią absolutną, w której władca - wówczas król TomBond I - sprawował nieograniczona żadnymi prawami władzę. Funkcjonowała wówczas Rada Prytanów (odpowiednik dzisiejszego rządu) oraz Rada Namiestników, doradzająca królowi. Demokratyzacja Dreamlandu dokonała się 13 sierpnia 2000 roku, gdy wprowadzono konstytucję autorstwa księcia Nimitza, namiestnika Weblandu. Na jej mocy władza ustawodawcza trafiła w ręce Senatu, złożonego w połowie lub jednej trzeciej (jeśli tak postanowił król) z osób mianowanych przez króla, resztę senatorów zaś wybierano demokratycznie.
We wrześniu 2000 r. król TomBond opuścił kraj, ustanawiając regentem księcia Nimitza. Zarówno król, jak i regent byli niepopularni wśród ówczesnych aktywistów, którzy w marcu 2001 r. zażądali od króla powrotu lub abdykacji.
14 kwietnia 2001 r. wprowadzono nową konstytucję, która zmieniła nazwę państwa na Królestwo Dreamland i kładła nacisk na Naród, nie Króla, jako suwerena państwa.
Król TomBond powrócił po okresie regencji 13 maja 2001 r. i został chłodno przyjęty przez swoich poddanych. Istniały plany obalenia go siłą i intronizacji hrabiego Edwarda Reya. Ostatecznie w miejsce dotychczasowej konstytucji wprowadzono 15 sierpnia 2001 r. Dreamlandzki Traktat Federacyjny, na mocy którego państwo stało się federacją.
19 lutego 2002 r. król TomBond abdykował na rzecz namiestnika Weblandu, earla eMBe. Za jego panowania doszło do ataku na Królestwo i wprowadzenia stanu wojennego. Również ten król dekretem królewskim wprowadził w życie 1 lipca 2002 r. nową konstytucję, która na powrót uczyniła Dreamland państwem unitarnym. Obowiązywała ona aż do 29 sierpnia 2011 r. Król był jednocześnie webmasterem Królestwa i głównie temu zajęciu się poświęcał - Rząd Królewski zyskał wówczas na znaczeniu.
1 lutego 2004 r. król eMBe abdykował na rzecz markiza Artura Piotra Wewióry, który zasiadł na Tronie Dreamlandzkim jako Artur I Piotr.
18 kwietnia 2005 r. Morfeusz Tyler, namiestnik Solardii, w odpowiedzi na odwołanie go ze stanowiska przez króla, proklamował niepodległość Solardii. Przyłączyła się do niego również Furlandia. Doszło do wojny domowej, zakończonej 6 maja tego samego roku układem pokojowym, na mocy którego Solardia zyskała niepodległość, ale musiała przenieść się na nowe ziemie, a Furlandczycy zostali wygnani z Królestwa.
W listopadzie 2005 r. król Artur I Piotr abdykował na rzecz Pavla Svobody, który panował jako Paweł I do 26 listopada 2007 r., gdy na tronie zasiadł Edward I Artur. Ten z kolei panował do 28 listopada 2009 roku, gdy Królem Dreamlandu został książę Robert van Buuren, panujący jako Robert I do grudnia 2011 roku.
Po Robercie I władzę objął król senior Artur I Piotr, który zasiadał na Tronie Dreamlandzkim do 9 lutego 2013 roku, gdy Koronę Dreamlandzka przekazano Martinowi księciu de Joustin, panującemu jako Królewska Mość Marcin I Mikołaj. Dnia 10 grudnia 2015 r. ustąpił z tronu na rzecz Jaquesa de Brolle, który przybrał imię Edward II. Edward II abdykował 14 marca 2017 r., koronę przekazując Martinowi Schlesinger-Asketilowi, który przybrał imię Alfred. W dniu 6 czerwca 2017 roku król Alfred abdykował bez wyznaczenia następcy. Regentem został ówczesny Marszałek Parlamentu Królewskiego, Conrad Darosareier-Stattoerr. Dnia 9 sierpnia 2017 roku Edward II jako najstarszy król senior będący obywatelem w czasie ustąpienia Króla z tronu na nowego Króla wybrał Karolinę von Lichtenstein, która przybrała imiona: Karolina Aleksandra.
WIELKA TRÓJKA
Wielka Trójka, rzadziej Wielka Trójca - potoczne określenie używane w różnych epokach historii mikroświata na różne grupy państw, które w danym momencie odgrywały dominującą rolę na arenie międzynarodowej. Pierwotnie w latach obejmowało ono Dreamland, Księstwo Sarmacji i Królestwo Scholandii. W tym kontekście funkcjonowało głównie w latach 2002 - 2008 , później straciło na znaczeniu i pojawiało się już raczej tylko w publicystyce.
Pierwsza Wielka Trójka
Na pierwszą tzw. Wielką Trójkę składały się państwa należące do najstarszych w polskim mikroświecie, Dreamland powstał w roku 1998, zaś pozostałe dwa kraje były od niego młodsze jedynie 4 lata. Chrakterystyczne dla państw pierwotnej Trójki jak i większości mikronacji „starszego pokolenia” były złożona i bogata kultura narodowa, stosunkowo wysoki poziom życia publicznego czy relatywnie dobrze rozbudowany system stron internetowych.
Po upadku Scholandii
Wobec kryzysu jaki dotknął w 2012r Scholandię, jej miejsce zajęła Federacja Al Rajn, wówczas uważana za jedną z najliczniejszych mikronacji. Zweryfikowała to dopiero tzw. afera kloningowa w 2016r, która zresztą okazała się dla Raińczyków ciosem z którego już się nie podnieśli.
Współcześnie
Od 2016 r. do "Wielkiej Trójki" część osób zalicza obok Sarmacji i Dreamlandu także Bialenię, która od czasu upadku Al Rajn jest uznawana za drugie pod względem liczebności polskie państwo witrtualne.
Sarmacja - wirtualne państwo, jedno z trzech największych w polskim Internecie obok Dreamlandu i Bialenii, do 25 maja 2006 należące do Traktatu o Wspólnej Mapie Polskich Mikronacji. Obecnie liczy około 40 aktywnych mieszkańców, z czego ok. 75% stanowi szlachta i arystokracja. Posiada rozwinięty system wirtualnej gospodarki oraz bankowy.
Nazwa Sarmacja wywodzi się od plemienia Sarmatów, zamieszkującego tereny wschodniej Europy - Sarmatami nazywała się także polska szlachta doby Rzeczypospolitej Obojga Narodów, do której wolnościowego charakteru odwołuje się Księstwo Sarmacji.
Warto zauważyć, że w historii przedinternetowej Księstwa Sarmacji, nie została ona założona przez Sarmatów, a przez Sarmów, lud nieznanej prowinencji.
Symbole narodowe Księstwa Sarmacji to:
Herb Wielki Księstwa Sarmacji - Orzeł Biały w tarczy dwudzielnej w słup, pole lewe barwy niebieskiej, pole prawe barwy czerwonej, całość umieszczona na płaszczu gronostajowym zwieńczonym mitrą książęcą
Herb mały Księstwa Sarmacji - Orzeł Biały w tarczy dwudzielnej w słup, pole lewe barwy niebieskiej, pole prawe barwy czerwonej
Barwy Księstwa Sarmacji - kolory biały, czerwony i niebieski
Hymn Sarmacji - "Wielka Sarmacjo"
Dewiza Księstwa Sarmacji - "Libertas omnia vincit" (łac. "Wolność wszystko zwycięża")
Sarmacja jest monarchią konstytucyjną. Zasady funkcjonowania państwa określa Konstytucja Księstwa Sarmacji z dnia 24 stycznia 2011 r.
Święta narodowe w Sarmacji to:
Rocznica wstąpienia na tron aktualnie panującego Księcia,
11 stycznia — Dzień Pamięci Narodowej,
25 lutego — rocznica powstania Starosarmacji,
25 maja — rocznica powstania Księstwa Sarmacji,
3 lipca — rocznica powstania Hasselandu,
8 września — święto Książęcych Sił Zbrojnych,
1 października — Święto Edukacji i Nauki,
25 października — Dzień Jedności Sarmackiej.
Władza ustawodawcza
Sejm
Rząd pod przewodnictwem Księcia, z szefem w osobie Kanclerza
Władza sądownicza
Trybunał Koronny.
Organy kontroli państwowej i ochrony prawa
Prefektura Generalna
Geneza Księstwa Sarmacji
Księstwo Sarmacji zostało założone 25 maja 2002 r. przez grupę pięciu obywateli Wolnego Klubu Rzeczypospolitej Polskiej (WKRP) pod kierownictwem Piotra Mikołaja, późniejszego Księcia Sarmacji. Grupa ta — pod nazwą Komisji Organizacyjnej Księstwa Sarmacji (KOKS) — powstała 5 maja 2002 r. W jej skład weszli Tomasz Goliński, Dagobert Hill, Kamil Jasion, Damian Konieczny, Piotr Mikołaj i (z KRP) Łukasz Nowicki. Do dnia dzisiejszego — października 2006 r. — w Księstwie Sarmacji obecni są z grupy Ojców–Założycieli - Ksiażę, Damian Konieczny i Łukasz Nowicki.
Księstwo Sarmacji nie miało powstać jako kolejne państwo wirtualne. Miało stanowić wirtualne terytorium WKRP, posiadające własny system gospodarczy (w owym czasie zalążki systemu gospodarczego posiadało jedynie Królestwo Dreamlandu w postaci systemu bankowego). Pozostałością tego założenia jest flaga sarmacka — będąca także flagą państwa macierzystego. WKRP był mikronacją, której celem była wyłącznie symulacja rzeczywistej polityki. Jego „terytorium” była lista dyskusyjna, na której dyskutowano o polityce — zarówno realnej, jak i wirtualnej.
Właśnie w związku z brakiem możliwości wprowadzenia wirtualnej gospodarki na drodze prawnej, zawiązana została KOKS. Swoje prace rozpoczęła od opracowania teoretycznych podstaw funkcjonowania sektora wytwórczego gospodarki Księstwa Sarmacji. Przyjęła także pierwsze ceny dóbr znajdujących się w Magazynach Sarmackich (wytworzonych z niczego, należących do państwa) oraz opracowała tekst konstytucji. 28 maja 2002 r. na liście dyskusyjnej WKRP ogłoszono powstanie Księstwa Sarmacji trzy dni wcześniej.
Początki Księstwa Sarmacji
Pierwszą wiadomością, jaka została ogłoszona publicznie w Księstwie Sarmacji był list inauguracyjny Księcia Sarmacji na forum dostępnym na stronach internetowych państwa w dziale „Dla Mieszkańców”. Pierwszym listem niewygenerowanym przez system informatyczny, jaki trafił na listę dyskusyjną Księstwa Sarmacji, był list powitalny Łukasza Nowickiego w dniu 26 maja 2002 r. Kilkanaście minut później Książę Sarmacji zwrócił się do powołanego przez siebie Sejmu Ustawodawczego (Tomasz Goliński, Damian Konieczny, Jan Pużyński) z wnioskiem o nadanie obywatelstwa sarmackiego pierwszym dziewięciu osobom. Przez pierwsze dni dyskusje dotyczyły przede wszystkim funkcjonowania systemu gospodarczego — zatrudniania pracowników, produkowania, sprzedaży i transportu dóbr. System — System Administracji Zasobami — opierał się wówczas na tabeli aktualizowanej codziennie przez księcia w oparciu o otrzymane od przedsiębiorców informacje o tym, jakie czynności wykonywali danego dnia. Automatyczny system bankowy Banku Sarmacji funkcjonował od samego początku.
28 maja 2002 r. Książę Sarmacji zwrócił się do Sejmu z wnioskiem o powołanie Superchunka na urząd sędziego. 29 maja 2002 r. zwrócił się z podobnym wnioskiem o powołanie na urząd sędziego Filipa Jurzyka. Od dnia 30 maja 2002 r. — po upływie zaledwie pięciu dni od dnia ogłoszenia powstania nowego państwa — w Księstwie Sarmacji funkcjonowały wszystkie władze — Książę, trzyosobowy Sejm oraz dwuosobowy Sąd Najwyższy. 31 maja 2002 r. powstał pierwszy koncern — Sarmacka Federacja Handlowa (SFH), której spadkobiercą jest koncern SARCO. SFH zawiązało czterech przedsiębiorców: Tomasz Goliński (kopalnia węgla), Filip Jurzyk (oczyszczalnia), Damian Konieczny (firma budowlana) i Jan Pużyński (firma transportowa). Prezesem SFH został wybrany Damian Konieczny. 1 czerwca 2002 r. Książę Sarmacji nadał pierwsze tytuły szlacheckie. Tytuły baronetów oraz herby otrzymali Tomasz Goliński, Damian Konieczny, Łukasz Nowicki i Superchunk.
3 czerwca 2002 r. Sejm Księstwa Sarmacji przyjął z inicjatywy Księcia Sarmacji pierwszą ustawę, obowiązującą do dnia dzisiejszego z niewielkimi zmianami Ustawę o zamówieniach publicznych. 5 czerwca 2002 r. ustanowiony został pierwszy urząd ministerialny. Tekę Ministra Rozrywki objął Krzysztof Robaczewski, a do jego zadań należało „regularne przesyłanie na listę dyskusyjną Księstwa Sarmacji materiałów o charakterze humorystycznym”. 10 czerwca 2002 r. Książę Sarmacji ogłosił uruchomienie stworzonego przez siebie automatycznego systemu gospodarczego. Syriusz (System Rejestracji i Użytkowania Sarmackich Zasobów) był wówczas jedynym systemem tego typu wśród polskich państw wirtualnych. Po dziś dzień, pomimo swojego wieku, jest najbardziej zaawansowanym systemem gospodarczym, symulującym wszystkie branże gospodarki istniejące w realnym świecie. Tego samego dnia, w związku ze swoim wyjazdem, Książę Sarmacji wyznaczył pierwszego w historii regenta, powierzając baronetowi Superchunkowi sprawowanie władzy książęcej. 11 czerwca 2002 r. do sądu trafił pierwszy w historii wniosek Tomasza baroneta Golińskiego przeciwko Joannie Nagler. Sprawa dotyczyła prowadzonych przez nią zakładów sportowych. 13 czerwca 2002 r. złożony został drugi wniosek — Bartosza Burczenika przeciwko Tomaszowi baronetowi Golińskiemu o niewywiązanie się z umowy o dostarczanie węgla. W obu przypadkach Prezes SN, baronet Superchunk, wezwał strony do zawarcia ugody. Stało się tak w przypadku pierwszej sprawy, natomiast w związku z brakiem porozumienia stron druga trafiła pod obrady sądu. Tym samym, 15 czerwca 2002 r. rozpoczął się pierwszy w historii Sarmacji proces, zakończony 19 czerwca 2002 r. przyznaniem racji powodowi. Sąd upomniał pozwanego oraz ukarał go grzywną w wysokości 50 lt. Nakazał także wypłacenie powodowi 70 lt za niedostarczony węgiel oraz 140 lt odszkodowania.
17 czerwca 2002 r. Książę Sarmacji ogłosił pierwsze sarmackie zamówienie publiczne. Przedmiotem przetargu było wybudowanie dyb na grodziskim rynku. Przetarg wygrał 23 czerwca 2002 r. Marek Olszewski, zostając jednocześnie szefem cechu katowskiego. Grodziskie dyby po dziś dzień służą sarmackiemu wymiarowi sprawiedliwości. 20 czerwca 2002 r. ukazał się pierwszy numer sarmackiego czasopisma — „Biuletynu Sarmackiego”, którego wydawcą został Tomasz Wachowicz, emigrant z Królestwa Cyberii. 23 czerwca 2002 r. Książę Sarmacji podsumował pierwszy miesiąc istnienia państwa. Nadał wówczas nowe tytuły szlacheckie — baronetami zostali Filip Jurzyk, Krzysztof Kowalczykowski, Joanna Kowalik, Michał Łaski, Jan Pużyński i Tomasz Wachowicz, zaś baronet Superchunk został za swą pracę w wymiarze sprawiedliwości podniesiony do godności barona. Nowo ustanowionym Złotym Orderem Zasługi odznaczeni zostali Bartosz Burczenik, Tomasz Goliński, Joanna Nagler, Krzysztof Robaczewski i Grzegorz Świderski.
2 lipca 2002 r. Sejm Księstwa Sarmacji na wniosek Księcia Sarmacji nadał w lenno ziemię Krzysztofowi baronetowi Kowalczykowskiemu (wyspę Troję na północno–zachodnim wybrzeżu Sarmacji) oraz baronowi Superchunkowi (teren na południowo–wschodnim krańcu wyspy pod lokację wsi). Powstała wówczas pierwsza, obok stolicy — Grodziska, miejscowość w Księstwie Sarmacji — wieś Trzyczaszkowo. Tego samego dnia Sejm wyraził zgodę na powołanie Michała baroneta Łaskiego na urząd Hetmana Wielkiego — dowódcy Sił Zbrojnych Księstwa Sarmacji. 5 lipca 2002 r. Książę Sarmacji oraz Prezydent Republiki Baridasu, Krzysztof Parkoła, podpisali brzemienny w skutkach traktat. Na jego mocy, Republika Baridasu została włączona do systemu bankowego i gospodarczego Księstwa Sarmacji. Obydwa państwa ustanowiły między sobą unię gospodarczą i walutową, geograficzną oraz wspólną przestrzeń prawa karnego. Ustanowiona została wspólna waluta rozliczeniowa — wirtual — o wartości równej walutom narodowym. Sojusz odegrał znaczącą rolę wśród polskich mikronacji w roku 2002, ściśle współpracując z Królestwem Dreamlandu. 20 lipca 2002 r. rozpoczęły się pierwsze w Księstwie Sarmacji wybory do Sejmu. Trzydziestu obywateli sarmackich dokonywało wówczas wyboru między dwiema zgłoszonymi kandydaturami — Tomasza baroneta Golińskiego i Michała baroneta Łaskiego. Rozstrzygnięcie zostało ogłoszone 25 lipca 2002 r. Pierwszym posłem pochodzącym z wyboru został Michał baronet Łaski, uzyskując osiem głosów na ogólną liczbę czternastu głosów oddanych. 25 lipca 2002 r. ustanowiony został także pierwszy prawdziwy urząd ministerialny w Księstwie Sarmacji. Tekę podskarbiego (ministra finansów i gospodarki) objął Robert Czekański. W związku z drugim miesiącem istnienia Sarmacji, książę nadał nowe tytuły szlacheckie. Tytuły baronetów otrzymali Bartosz Burczenik i Robert Czekański. Tomasza baroneta Golińskiego i Łukasza baroneta Nowickiego podniesiono do godności baronów. Złotymi Orderami Zasługi odznaczono Cocacolatla, Filipa baroneta Jurzyka, Jana Kalińskiego, Krzysztofa baroneta Kowalczykowskiego i Michała baroneta Łaskiego. 26 lipca 2002 r. nadano pierwsze stopnie wojskowe. Hetman, Michał baronet Łaski, otrzymał stopień generała. Baroneci Bartosz Burczenik i Łukasz Nowicki otrzymali stopnie majora. 27 lipca 2002 r. z inicjatywy Michała baroneta Łaskiego powstała Izba Zasłużonych Sarmatów — pełniąca funkcję herbarza szlachty i arystokracji oraz rejestru utytułowanych osób i jednocześnie leksykonu biograficznego najbardziej zasłużonych mieszkańców Księstwa Sarmacji.
31 lipca 2002 r. wprowadzono pierwsze poważne zmiany do systemu automatycznej gospodarki Syriusz. Przedsiębiorstwa produkujące w ramach sektora wytwórczego zobowiązane zostały do wykorzystywania energii elektrycznej oraz usług oczyszczania w procesie produkcji. Wprowadzono także obowiązek żywienia dla pracowników. Tego samego dnia ustanowiono kolejny urząd ministerialny — marszałka wielkiego (ministra spraw wewnętrznych i sprawiedliwości). Urząd marszałka wielkiego oraz funkcję rzecznika rządu powierzono Krzysztofowi baronetowi Kowalczykowskiemu. 3 sierpnia 2002 r. Cocacolatl uruchomił pierwszą w polskim wirtualnym świecie giełdę towarów i papierów wartościowych CStocks, działającą na rzeczywistych zasadach. 4 sierpnia 2002 r. Księstwo Sarmacji razem z Republiką Baridasu i Królestwem Chanlandii ratyfikowało traktat o Radzie Polskich Państw Wirtualnych (RPPW), który zastąpił dotychczas obowiązującą dwustronną umowę międzynarodową Księstwa Sarmacji z Republiką Baridasu. Na mocy traktatu do unii gospodarczej i walutowej, geograficznej oraz przestrzeni prawa karnego dołączyło nowe państwo. RPPW określała kursy walut narodowych względem wspólnej waluty — wirtuala, określała także podstawy funkcjonowania systemu automatycznej gospodarki Syriusz.